امام غزالی 

ای نفس کمی انصاف داشته باش ، اگر فردی یهودی به تو بگوید که فلان غذای لذیذ برایت مضر است تو صبر نموده و ترکش می نمائی و این مشکل را تحمل می کنی ، آیا قول نبیائی که موید به معجزات هستند و فرمان خداوندی و مضامین صحف آسمانی نزد تو کمتر از آن است ؟

 به کمبود عقل و کوتاهی علت تعجب است ! اگر طفلی در لباسهایت کژدمی هست بدون خواسستن دلیل و بدون تفکر و تا خیر لباسهایت را بیرون می آوی ،

 آیا ارزش گفته های مفقه انبیا ، علماء اولیاء و حکماء نزد تو از قول آن طفل کمتر است ؟!

و آیا آتش جهنم ، زنجیر ها ، گرزها و عذابش ، زقوم و طوق و سلاسل آن ، مار و کژدم و دیگر حشرات سمی آن ، نزد تو نیش یک کژدم خفی تر است ؟!

 در صور تیکه اثرات نیش زدن یک کژدم بیش از یک روز ادامه ندارد ، این روش عقلاء نمی باشد ، اگر حیوانات از این حالت تو با خبر گردند بر تو خواهند خندید و ترا بباد تمسخر خواهند گرفت . پس ای نفس اگر تو از همه اینها اطلاع داری و با آنها ایمان داری .

 پس علتش چیست که در عمل سهل انگاری وسستی بکار می بری د صورتی که مرگ در سنگر انتظار می کشد و بدون مهلت ترا خواهد ربود ، و فرض کن که بتو صد سال مهلت دادند ،

 آیا فکر می کنی کسی که باید از گردنه ای...

حدود ساعت يازده شب جمعه است، همه ی کارهايم را انجام داده ام... اما نمی دانم چه کار کنم؟ کجا بروم؟

در خلوت خود و زمانيکه همه خويشان و دوستانم را ترک کرده ام، با خود می انديشم که اکنون چه کنم؟

در يک لحظه فکر انجام يک گناه به سرم زد...

درها وپنجره ها را بسته وچراغها را خاموش کردم وقتی که اتاق کاملاً تاريک شد به گناه گفتم: زود باش، بيا.

ناگاه صدايی به گوشم رسيد که می گفت: وای به حال بنده ای که هر چه بر گناهانش افزوده شود استغفارش کمتر و هر اندازه به گور نزديکتر شود کم کاری و سستی اش بيشتر می شود!!..

اخرین خبر از ایوب گنجی

فهم اصحاب از لا اله الله :آنها فهم بسیار صحیح وعمیقی از لا اله الله داشتند ،آنچنان که عقیده شان از هر گونه شرکی رهایی یافته ودر ﭘرتو آن تغیری بنیادی در روح آنها به وقوع ﭘیوسته بود ایمان آنها ،تنها تسدیق واقرا لفظی نبود ،بلکه آنچنان عمیق وجدی بود که اثرات چشمگیری در همه ی جنبه های زندگی آنان به جا گذاشته بود. همه ی خدایان وفرمانروایانی که بر قلبها وجانها مسلط شده بودند ،محو ونابود گردیدند

تجارت با خدا از نظر قرآن کریم

خداوند در قرآن کریم می فرماید:

چند بدعت د مورد سوره فاتحه

الف- خواندن قرآن بر مردگان و خصوصاً سوره فاتحه

1-       خداوند قرآن را برای انسانهای زنده فرستاده تا آنها به قرآن عمل کنند و آن را در زندگیشان بکارگیرند و قران را برای مرده‏ها نازل نکرده است. همچنانکه خداوند درباره قرآن می‏فرماید:

(لینذر من کان حیّا و یحّق القول علی الکافرین) (یس/70)

 (تا هر که زنده دل است او را به آیاتش پند دهد و بر کافران – به اتمام حجت – وعده عذاب حتم و لازم گردد).

پیامبر (صلی الله علیه وسلم) می‏فرماید:

(إذا مات الانسان إنقطع عمله إلا من ثلاث: صدقة جاریة أو علم ینتفع به أو ولد صالح یدعوله){۱}

(وقتی انسان می‏میرد تمام کار و عملش قطع می‏شود و فقط از سه طریق به او خیر و ثواب می‏رسد:

 1) صدقه و خیری که خودش قبل از مرگش کرده و آثارش برای بعد از مرگش نیز ادامه دارد، مثل: ساختن مدرسه، مسجد، پل، حمام و غیره.

2-       علمی که بعد از خود بجا گذاشته و آن علم برای اسلام و مسلمین نفع داشته باشد.

3-       فرزند صالحی بعد از خود بجا گذاشته و آن فرزندش برای او دعا کند).

1-    ابن کثیر در تفسیرش در مورد آیه (و أن لیس للإنسان إلا ما سعی) (نجم/39) می‏فرماید:

«همچنانکه گناه هیچ کس در نامه اعمال دیگر نوشته نمی‏شود، در مورد خیر و ثواب نیز چنین است ،و خیر و ثواب هیچ کس به دیگری نمی‏رسد.

فقط خیر و ثوابی که انسان قبل از مرگش برای خود بدست آورده در نامه اعمالش ثبت می‏شود، امام شافعی در تفسیر این آیه می‏فرماید: که ثواب قرائت قرآن به مرده نمی‏رسد، چون این عمل از جمله اعمال انجام شده توسط آن مرده نیست پس ثواب آن نیز به او نمی‏رسد.

پیامبر (صلی الله علیه وسلم) هیچگاه ثواب قرائت قرآن را به مرده‏ها هدیه نکرده است و اصحاب (رضی الله عنه) و تابعین نیز چنین کاری انجام نداده‏اند، و اگر این عمل، پسندیده بود پیامبر (صلی الله علیه وسلم) و یارانش (رضی الله عنه) آن را انجام می‏دادند زیرا آنها از انجام هیچ خیری روی گردان نشده‏اند و هر عملی را که خیری در آن بوده انجام داده‏اند، وقتی که کاری را انجام نداده‏اند و از آنها روایت نشده دلیل بر این است که خیری در انجام آن ندیده‏اند.

 در افعال عبادی ما باید به قران و حدیث استناد کنیم و در این بین مجال هیچ گونه قیاس و رأی وجود ندارد.

 و نمی‏توان در تأیید قرائت قرآن بر مرده به قیاس و رأی رجوع کرد.

ولی در مورد دعا کردن برای مرده از درگاه خداوند و درخواست آمرزش گناهان مرده از خداوند و همچنین خیر کردن برای مرده از طریق بخشش مال و صدقه دادن برایش در هر دو مورد یاد شده ثواب و دعا به مرده می‏رسد و خداوند آنها را شامل حال مرده می‏گرداند، در این باره هم فرموده‏های زیادی از طرف خداوند و پیامبر (صلی الله علیه وسلم) در تأیید این مسئله وجود دارند و اجماع علمای اسلام هم بر این مسئله تأکید کرده اند».[2]

بدعت خواندن سوره فاتحه بر مرده آنقدر ...

                                            له‌خوا ترسان 

كه‌سی موسڵمان له‌خوا ده‌ترسێت و هه‌ست به‌چاودێری خوا ده‌كات له‌كاتی ئه‌نجامدانی هه‌موو كارێك وه‌له‌هه‌موو شوێن و جێگه‌یه‌كدا وه‌ك ئه‌وه‌ی كه‌خوا ده‌یبینێت له‌كاتی جێبه‌جێ كردنی كاره‌كانیدا, ته‌نها دڵه‌كان ده‌زانن چه‌نده‌ په‌روه‌ردگار نزیكه‌ لێانه‌وه‌, خوای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێ:[ الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ * وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ] (سورة الشعراء:٢١٨_٢١٩), , واته‌: ئه‌و كه‌سه‌ی كه‌ده‌تبینێت له‌كاتی هه‌ستان و كرِنووش بردنت.
خوای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێ::[ وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ] (سورة الحديد:٤).
واته‌ : خوا له‌گه‌ڵتانه‌ له‌ هه‌ر كوێدابن وه‌ بینایه‌ به‌ كرده‌وه‌كانتان .
وه‌خوای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت:[ إِنَّ اللّهَ لاَ يَخْفَىَ عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء] (سورة آل عمران:٥), , واته‌: خوای گه‌وره‌ هیچ شتێكی لاشاراوه‌ نىیه‌ له‌زه‌وی و ئاسمان.
كاتێك جبریل (رِه‌زای خوای لێ بێت) پرسیار له‌پێغه‌مبه‌ر (صلى الله عليه وسلم) ده‌كات ده‌رباره‌ی چاكه‌ ده‌فه‌رموێت: ﴿الإحسان أن تعبد الله  كأنك تراه, فإن لم تكن تراه فإنه يراك﴾, , واته‌: چاكه‌ ئه‌وه‌یه‌ خوا بپه‌رستیت وه‌ك ئه‌وه‌ی ده‌یبینیت, ئه‌گه‌ر تۆ نایبینیت ئه‌وا ئه‌و تۆ ده‌بینێت.

 له‌به‌رچی نوێژ ناكه‌ی؟                                     

ووتووێژ له‌نێوان كچێك و شه‌یتان له‌كاتى سه‌ره‌مه‌رگدا                   

كچه‌ تۆبه‌كاره‌كه‌ ده‌نووسێت : بسم الله الرحمن الرحیم (( وَجَاءتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِكَ مَا كُنتَ مِنْهُ تَحِيدُ))

واته‌: كاتی سه‌ره‌مه‌رگ و گیان كێشان هات, ئه‌وه‌ی واخۆت لێی ده‌شارده‌وه‌.
رِاسته‌ من ده‌مرم.. نا رِاست نیه‌.. من هێشتا مناڵم بۆ مردن؟ .. ته‌نها بیست و چوار ساڵ ته‌مه‌نمه‌ وادیاره‌ خه‌ون ده‌بینم.. ئێستا پزیشك دێت دڵنیام.. به‌ڵێ دێت.. په‌رداخێك ئاوم ده‌وێت مه‌ڵاقم ووشك بووه‌.. بۆ كه‌س وه‌ڵامم ناداته‌وه‌؟ باوكه‌.. دایكه‌.. بۆ كه‌س گوێی لێم نىیه‌..؟
من گوێم لێته‌.. ته‌نیا من نه‌بێت كه‌سی تر گوێی لێت نىیه‌,
تۆ.. تۆ له‌كوێی؟ تۆ كێیت؟
من دۆست و هاورِێتم.. من شه‌یتانم.. به‌هه‌موو ترس و جوانىیه‌ك په‌نا به‌خوا ده‌گرم لێت ئه‌م هه‌وه‌س و تێكچوونه‌ چىیه‌.. وادیاره‌ ئه‌مه‌ شه‌وه‌یه‌و ده‌بێ به‌خه‌به‌ر بێمه‌وه‌ لێی..
په‌نا ده‌گری به‌خوا؟!.. په‌نا ده‌گری به‌خوا؟!.. ئێستا.. ئێستا په‌نا ده‌گری به‌خوا.. ئێستا به‌یادت دێته‌وه‌؟!! ئه‌ی به‌درێژایی ژیانت بۆ نه‌توت؟ ئه‌ی بۆ له‌كاتی رِابواردندا نه‌توت؟ ئێستا له‌سه‌ره‌ مه‌رگدا ده‌یڵێیت.. ئێستا.. په‌نا به‌خوا ده‌گرم له‌م بێ شه‌رمی و چاو نه‌ترسانه‌ت.
مردن.. مردنی چی؟.. من هێشتا منداڵم بۆ مردن؟

نوشته: ابو على المودودي

این خطابه ايست كه در 13  اپريل سال 1939  بمناسبت تجليل روز اقبال در تاون هال (جمناز يوم ) لا هو ر ايراد شده است "

به صورت عموم عبا رت "جهاد" به ز بان اتگلسى به جنگ مقدس ( holy war) ترجمه ميشود و از مدت هاى درازى شرح و تفسير آن به عياراتى ميشود كه اكنون اين عبارت را با "جوش و جنون "همرديف و هم مفهوم ساخته اند .

انسان با شنيدن اين عبارت به فكر ديگرى مى افتد،  نقشه اى به پيش چشم و نظر انسان ترسيم شده مى بيند كه يك گروه د يوانه هاى مذهبى شمشير هاى برهنه را در دست گرفته با ريش هاى انبوه  نعره هاى " الله اكبر" را بلند كرده جلو ميروند و در جا ييكه كافرى را مى بينند با لا ى آن حمله برده  و شمشير برگردن او نهاده ميگويند :

 بگو : لا اله الا الله ، ورنه فوراً سرت از تن جدا ميشود .

 ما هرين اين تصوير ما را با خيلى ها قلم كارى و چيره دستى رسم كرده و زير آن به حروف " جلى نو شته اند  از افسانه هاى اين ملت بوى خون مى آيد ).

تعجب اينست كه سازنده و رسامان اين تصوير آنانى اند كه خودشان تا چندين قرن  به درجه نهايى مصروف جنگ هاى غير مقدس ( Un – holy War) بوده آند، تصوير خود شان  اينست كه اّنها در حرص ثروت و اقتدار به حد اّخر گرسنگى رسيده به هر نوع اسلحه دست زده به مثابه رهزنان بالا ى همه جهان حمله برده ا ند و هر طرف بازار هاى تجارت ، ذخاير مواد خام  و زمين هاى قابل سكونت را مستعمره خود ساخته  و در هر جا معادن  مهم  را جستجو و تلاش ميكنند تا بتوانند هيز مى را براى  آتش خاموش نا پذير حرص و آز خود فراهم كنند .

 رزم  و پيكار آنها در را خدا نبوده بلكه در راه شكم  شان و در راه هوس و نفس اماره شان ميباشد .

نزد آنها براى حمله و تعرض با لا ى يك ملت تنها همينقدر موجب و جواز كافى است  كه در خاك آنها معادن و جود داشته باشد يا مواد ارتزاقى آنها كفايت كرده يا داراى نفت باشد .

در خاك شان تو ليدات فا بريكه هاى اينها به مصرف  برسد و يا براى سكوت نفوس زايد آنها خاك و منطقه بدست آيد ، و اگر چيز ديگرى نباشد تنها اين گناه يك ملت نيز براى آنها كفايت ميكند كه  بر سر شاهراهى سكو نت داشته باشد كه آن شاهراه به يكى از كشور هاى  مقبوضه آنها ميرود يا آنكه ميخواهد اكنون آنرا زير تسلط خود در آورند...

   حكم شرعي ( تکفير، توسل و ولاء کفر )

الحمد لله، لا نعبد و لا نستعين الا ايّاه ، والصَلاة و السَلام علي رسول الله و من والاه.

متأسفانه در اين اواخر برخي از جوانان كه اكثراُ دلسوز دين و منادي حاكميت شريعت اند، علي رغم قلت معرفت موازين علمي در استنباط احکام از قرآن و سنت ، خود را در مقام مهم "فتوا" وخطرناکتر از آن  قضاوت در مورد " ايمان و آخرت" ديگران نشانيده، و برخي ازداعيان دعوت حق و راهيان راه انبياء و پرچمداران جهاد و اجتهاد و پيروان برخي ازجماعت ها و فرقه هاي مسلکي و مذهبي را به "کفر و ارتداد"متهم نموده اند...